غزل ۵۴۶ - بهوای تو می‌شویم هلاک

بهوای تو می‌شویم هلاک
وز برای تو می‌شویم هلاک ۱

بر سر آتش تو می‌سوزیم
در هوای تو می‌شویم هلاک ۲

می‌دهیم از پی رضای تو جان
در رضای تو می‌شویم هلاک ۳

گر پسندی که ما هلاک شویم
برضای تو می‌شویم هلاک ۴

هر چه هستیم سخرهٔ قدریم
وز قضای تو می‌شویم هلاک ۵

ای ردای تو کبریا تو کبیر
در ردای تو می‌شویم هلاک ۶

در سرای وجود غیر تو نیست
در سرای تو می‌شویم هلاک ۷

ما همه فانئیم و تو باقی
در سرای تو می‌شویم هلاک ۸

لمن الملک واحد القهار
زین نداری تو می‌شویم هلاک ۹

دل ما گرچه تنک و تاریکست
در فضای تو می‌شویم هلاک ۱۰

همه جانها بدرگهت سپریم
در فنای تو می‌شویم هلاک ۱۱

فیض چون نیستی سزای نجات
بسزای تو می‌شویم هلاک ۱۲