غزل ۵۹۹ - نگاهی کن که شیدای تو گردم

نگاهی کن که شیدای تو گردم
خرابم کن که ماوای تو گردم ۱

سراپا در سراپای تو محوم
بقربان سراپای تو گردم ۲

چو بالایت بلائی کس ندیده
بلا گردان بالای تو گردم ۳

حدیثی زان لب شیرین بفرما
که شورستان سودای تو گردم ۴

برقص آجلوهٔ مستانهٔ کن
که مدهوش تماشای تو گردم ۵

بغمزه آب ده تیغ نگه را
فدای چشم شهلای تو گردم ۶

بیفکن سایهٔ خود بر سر فیض
اسیر قد رعنای تو گردم ۷