غزل ۶۰۶ - من تاب فراق تو ندارم

من تاب فراق تو ندارم
نقش تو بسینه می‌نگارم ۱

باشد روزی رخت به بینم
تا جان بلقای تو سپارم ۲

شد در رگ و ریشه تیر عشقت
از هم بگستت پود و تارم ۳

از بادهٔ آن دو چشم مستت
گه سر خوش و گاه در خمارم ۴

وز بوی دو زلف عنبرینت
آشفته و مست و بیقرارم ۵

وز لعل لب شکر فروشت
تلخ است مذاق انتظارم ۶

جز وصل تو مقصدی ندارم
جز یاد تو مونسی ندارم ۷

دیریست که در سر من این هست
کاندر قدم تو جان سپارم ۸

لطفی لطفی که سوخت جانم
رحمی رحمی که سخت زارم ۹

باران کرم ببار بر فیض
آبی آور بروی کارم ۱۰