هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌هایی مانند می، ساقی، واعظ، و عشق، احساسات خود را بیان می‌کند. شاعر خود را اسیر عشق می‌داند و از دوری از معشوق شکایت دارد. او از دوستان می‌خواهد که به او کمک کنند زیرا در تاریکی و تنهایی به سر می‌برد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند می و مستی ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروه‌های سنی پایین‌تر داشته باشد.

غزل ۶۱۴ - الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم

الا یا ایها الساقی بده جامی که مخمورم
مگر می وارهارند جان از این غمهای پر زورم ۱

الا یا ایها الناصح مکن منعم ز میخانه
که من موسی و این ارض مقدس هست چون طورم ۲

الا یا ایها الواعظ تو از تقصیر من بگذر
که من در عشق و زیدن بجان تو که معذورم ۳

اگر رندم و گر رسوا اگر مستم و گر شیدا
اسیر عشقم و در مذهب عشاق مغفورم ۴

نه شمع روی او بینم نه گل از گلشنش چینم
نیم پروانه یا بلبل ز بزم وصل او دورم ۵

الا یا ایها الاحباب اغیثونی اغیثونی
که در ظلمت سرای تن غریب و زار و مهجورم ۶

اگر گویم و گر نالم از آن منعم مکن ای فیض
که با بیگانه همراز و و ز یار آشنا دورم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱۳ - آمده‌ام بدینجهان تا که ز نی شکر برم
گوهر بعدی:غزل ۶۱۵ - چشم خوش پر شعبده مست تو نازم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.