غزل ۶۱۵ - چشم خوش پر شعبده مست تو نازم

چشم خوش پر شعبده مست تو نازم
و آن غمزهٔ خونریز زبردست تو نازم ۱

بستی چو گشادی گره از زلف بر ابرو
قربان گشاد تو شوم بست تو نازم ۲

دلهای خلایق همه از پای در افتاد
زان شانه که بر زلف زدی دست تو نازم ۳

برخواست ز جام غم و پیکان تو بنشست
تیری که زدی بر دل من شست تو نازم ۴

از پای در افتاد هر آنکس که سری داشت
طرز نگه چشم سیه مست تو نازم ۵

زد بر صف عشاق وصف خویش نگه داشت
خونریزی مژگان زبر دست تو نازم ۶

کردی نگهی خفیه دل فیض ربودی
چشم خوش پر شعبدهٔ مست تو نازم ۷