هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است که از الطاف و محبت او سخن میگوید و از درد فراق و عشق ناکام شکایت میکند. شاعر از معشوق میخواهد که توجهی به او داشته باشد و نامش را بپرسد. همچنین، او از غم و عشق سخن میگوید و از معشوق میخواهد که راه چارهای به او نشان دهد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و عشق ناکام ممکن است برای نوجوانان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۶۲۹ - ای ز الطاف تو شیرین کامم
ای ز الطاف تو شیرین کامم
تهی از باده مگردان جامم ۱
چون در خانه برویم بستی
ماه رویت بنما از بامم ۲
ای که نامت بودم ورد زبان
چه شود گر تو بپرسی نامم ۳
من که پیوسته ثناگوی توام
سزد ارگاه دهی دشنامم ۴
دلبرا چارهٔ آموز مرا
تا بکی زهر غمت آشامم ۵
مردم از غصه و کارم نگشود
سوختم ز آتش عشق و خامم ۶
کام فیض از لب خود شیرین کن
ای ز الطاف تو شیرین کامم ۷
تهی از باده مگردان جامم ۱
چون در خانه برویم بستی
ماه رویت بنما از بامم ۲
ای که نامت بودم ورد زبان
چه شود گر تو بپرسی نامم ۳
من که پیوسته ثناگوی توام
سزد ارگاه دهی دشنامم ۴
دلبرا چارهٔ آموز مرا
تا بکی زهر غمت آشامم ۵
مردم از غصه و کارم نگشود
سوختم ز آتش عشق و خامم ۶
کام فیض از لب خود شیرین کن
ای ز الطاف تو شیرین کامم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲۸ - بشست یار و زلف یار در بندم خوشا حالم
گوهر بعدی:غزل ۶۳۰ - شهد لطفست گهی در کامم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.