هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر حالت مستی و شیفتگی شاعر به معشوق و ساقی است. شاعر از جدایی از معشوق و ناتوانی در رهایی از این عشق شکایت میکند و خود را در دریایی از احساسات و عواطف غرق میبیند. او از فنا شدن در عشق و پذیرش این سرنوشت سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند مستی و باده ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروههای سنی پایینتر داشته باشد.
غزل ۶۶۱ - باده در باده مست چون نشوم
باده در باده مست چون نشوم
یار ساقی ز دست چون نشوم ۱
رخ برافروخت چون نسوزم من
قد برافروخت پست چون نشوم ۲
بست در پیچ زلف خم در خم
پای دلرا ز دست چون نشوم ۳
باده او هوشیار چون باشم
ساقی او می پرست چون نشوم ۴
اوست قبله سجود چون نکنم
اوست بت بتپرست چون نشوم ۵
هست او من چسان نباشم نیست
هستیم اوست هست چون نشوم ۶
دل اشکسته میخرد دلدار
طالب این شکست چون نشوم ۷
گفت اگر عاشقی فنا شوفیض
راه عذرم ببست چون نشوم ۸
یار ساقی ز دست چون نشوم ۱
رخ برافروخت چون نسوزم من
قد برافروخت پست چون نشوم ۲
بست در پیچ زلف خم در خم
پای دلرا ز دست چون نشوم ۳
باده او هوشیار چون باشم
ساقی او می پرست چون نشوم ۴
اوست قبله سجود چون نکنم
اوست بت بتپرست چون نشوم ۵
هست او من چسان نباشم نیست
هستیم اوست هست چون نشوم ۶
دل اشکسته میخرد دلدار
طالب این شکست چون نشوم ۷
گفت اگر عاشقی فنا شوفیض
راه عذرم ببست چون نشوم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۶۰ - بینم چو جمال یار مدهوش شوم
گوهر بعدی:غزل ۶۶۲ - آنکه ز الطاف نو پیوست بهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
