غزل ۶۷۰ - اگر بدیم و گر نیک خاکسار توایم

اگر بدیم و گر نیک خاکسار توایم
فتاده بر ره تو خاک رهگذار توایم ۱

بلندی سرما خاکساری در تست
بنزد خلق عزیز بم از آنکه خوار توایم ۲

توئی قرار دل ما اگر قراری هست
و گر قرار نداریم بیقرار توایم ۳

بسوی تست بهر سو که میکنیم سفر
بهر دیار که باشیم در دیار توایم ۴

اگر اطاعت تو میکنیم مخلص تو
و گر کنیم گناهی گناه کار توایم ۵

بهر چه در دل ما بگذرد تو آگاهی
اگر ز خلق نهانیم آشکار توایم ۶

ز کردهای بد خویشتن بسی خجلیم
بپوش پردهٔ عفوی که شرمسار توایم ۷

اگر چه نامه سیاهیم از اطاعت تو
چو فیض دشمن دیویم و دوستدار توایم ۸

بگوش هوش شنیدم که هاتفی میگفت
غمین مباش که ما یار غمگسار توایم ۹