هوش مصنوعی: شاعر در این متن به بیان سفر معنوی و جستجوی حقیقت پرداخته است. او از تجربه‌های مختلف در صومعه و مدرسه، سیر در اقلیم معارف، چریدن در باغ حقایق و چیدن میوه‌های دلپذیر می‌گوید. در نهایت، به درخت حقیقت می‌رسد و از فیض الهی بهره‌مند می‌شود. این سفر معنوی او را از تشویش‌ها رها کرده و به آرامش می‌رساند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۶۸۱ - ما را ره توفیق نمودند و بریدیم

ما را ره توفیق نمودند و بریدیم
بر ما در تحقیق گشودند و رسیدیم ۱

یکچند بهر صومعه بدیم ارادت
یکچند بهر مدرسه گفتیم و شنیدیم ۲

اقلیم معارف همه را سیر نمودیم
در باغ حقایق بهمه سبزه چریدیم ۳

بس عطر روانبخش ز گلها که گرفتیم
بس میوه دلپرور دلخواه که چیدیم ۴

کردیم نظر در شجر زینت دنیا
نه سایه نه برداشت ازو مهر بریدیم ۵

ناگاه شد از قرب نمودار درختی
مقصود دل آن بود بکنهش چو رسیدیم ۶

دادند بما عیش مصفای مؤبد
در سایهٔ آن رحل اقامت چو کشیدیم ۷

دیدیم چو ما ساقی میخانهٔ توحید
یکجرعه از آن بادهٔ بیرنگ چشیدیم ۸

صد شکر دل آسود ز تشویش کشاکش
چون فیض نه پیر و نه فقیه و نه مریدیم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۸۰ - فخر دو عالمیم و گدای تو آمدیم
گوهر بعدی:غزل ۶۸۲ - بس جور کشیدیم در این ره که بریدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.