هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و شاد است که از آمدن بهار و معشوق (نگار) به عنوان نمادهایی از نعمت‌های الهی و شادی‌های روحانی یاد می‌کند. شاعر از تجدید حیات طبیعت و دل‌ها سخن می‌گوید و به مخاطب توصیه می‌کند که از غم و اندوه رها شده و به شادی و سرور بپیوندد. همچنین، از نعمت‌های جاودان و عشق الهی سخن به میان می‌آورد.
رده سنی: 14+ متن دارای مضامین عرفانی و شاد است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات عرفانی و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۷۱۴ - بهار آمد بهار آمد چمن شد پر گل و ریحان

بهار آمد بهار آمد چمن شد پر گل و ریحان
نگار آمد نگار آمد دو عالم شد درو حیران ۱

بهار آمد بهار آمد روانرا تازه کن ای دل
نگار آمد نگار آمد بجانان زنده شو ای جان ۲

مفاتیح جنان آمد نعیم جاودان آمد
نسیم جان جان آمد ز سوی روضهٔ رضوان ۳

نوید خرمی آمد ز بهر سینهٔ غمگین
برات خوشدلی آمد برای دیدهٔ گریان ۴

فرح آمد فرح آمد بیرون آ از غم و اندوه
سرور آمد سرور آمد برا از کلبهٔ احزان ۵

نشاط آمد نشاط آمد غم و اندوه دل طی شد
بگوشم زان دیار آمد نوید عیش جاویدان ۶

معطر شد دماغ من منور گشت چشم جان
ز بوی زلف دلدار و فروغ طلعت جانان ۷

چو دستت داد این نعمت بکن از هر دو عالم دل
اثر مگذار ازفیض و برا از عالم امکان ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۱۳ - بهار آمد بهار آمد بهار طلعت جانان
گوهر بعدی:غزل ۷۱۵ - تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.