غزل ۷۴۹ - از هوس بگذر و دل پاک از آلایش کن

از هوس بگذر و دل پاک از آلایش کن
ترک باطل کن و جانرا بحق افزایش کن ۱

سر و تن را بزر و سیم چه می‌آرائی
دل و جانرا بکمال و هنر آرایش کن ۲

بار دنیا که بصد رنج گرفتی بر دوش
بیکی عزم بیفکن ز خود آسایش کن ۳

نان گندم بجوین جامهٔ نو ده بکهن
از قناعت بستان زیور و پیرایش کن ۴

بس کن از حرف به و سیب و انار و انگور
ترک مداحی میوالی و آرایش کن ۵

قوت ابدان چه رفیع و چه دنی هر دو یکیست
قوت ارواح بدست آور و آسایش کن ۶

از خدا گوی و ز پیغمبر و قرآن و حدیث
طاعت حضرت حق پاک ز آلایش کن ۷

مایهٔ غم نبود جز سخن بیهوده
لب به بند از سخن بیهده آسایش کن ۸

ماتم روز پسین گیر به پیشین یکچند
خون دلرا بدو چشم آور و پالایش کن ۹

فیض تا چند دهی پند و نگیری در گوش
بگذر از گفتن و در معرفت افزایش کن ۱۰