غزل ۹۱۱ - کسی که یافت نسیم نعیم درویشی

کسی که یافت نسیم نعیم درویشی
نتافت سر ز طریق قویم درویشی ۱

چه کرد لطف الهی مرا ز درویشان
شدم بهمت والا مقیم درویشی ۲

اگر چچه عین کمالم گرفت این نعمت
شدم اسیر بدست قسیم درویشی ۳

دگر بهمت ارواح پاک درویشان
زدم قدم بره مستقیم درویشی ۴

خدای کرد کرامت مرا دگر باره
نشستنی برضا بر گلیم درویشی ۵

چها که بر سرم آمد از آن زمان که مرا
گسست باز طریق قویم درویشی ۶

بزرگوار خدایا هزار شکر تو را
که باز روزی من شد نعیم درویشی ۷

همین بس است که دارم بنقد آسایش
زیادتی بود اجر عظیم درویشی ۸

هزار شکر که پیوسته فیض را دل و جان
معطر است ز عطر نسیم درویشی ۹