هوش مصنوعی: شاعر از شرم گناه و ناتوانی در وفاداری می‌گرید و آرزو می‌کند که اشک‌هایش مانند باران بهاری نامه‌اش را بشوید تا از گناه پاک شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی مانند گناه، توبه و اندوه نیاز به درک بالاتری دارند که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.

رباعی ۴۰ - از شرم گناه شاید از خون گریم

از شرم گناه شاید از خون گریم
از ابر بهار بر خود افزون گریم ۱

اشگی باید که نامه‌ام شسته شود
چون عمر وفا نمی‌کند چون گریم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۳۹ - از نور نبی واقف این راه شدیم
گوهر بعدی:رباعی ۴۱ - ای فیض بیا که عزم می خانه کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.