هوش مصنوعی:
این متن به موضوعاتی مانند توبه ریایی، پادشاهی درویشان، قناعت، عشق و رهایی از ظواهر فریبنده میپردازد. شاعر از رنگهای فریبنده دنیا دوری میجوید و به عشق و جمال حقیقی روی میآورد، جایی که با افزایش عشق، احساس میکند عمرش نیز فزونی مییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۲۶ - از توبه ریایی، کاری نمیگشاید
از توبه ریایی، کاری نمیگشاید
وز ملک و پادشاهی، چیزی نمیفزاید ۱
در ملک فقر دارد، درویش پادشاهی
قانع به هر چه باشد، راضی به هر چه آید ۲
دلق کبود خواهم، کردن به باد گلگون
کاین رنگ زرقم از دل، زنگی نمیزداید ۳
بردار برقع از رو، کایینه درونم
جز صورت جمالت نقشی نمینماید ۴
عشق است هر دم افزون، گویی که هر چه ما را
از عمر میشود کم در عشق میفزاید ۵
وز ملک و پادشاهی، چیزی نمیفزاید ۱
در ملک فقر دارد، درویش پادشاهی
قانع به هر چه باشد، راضی به هر چه آید ۲
دلق کبود خواهم، کردن به باد گلگون
کاین رنگ زرقم از دل، زنگی نمیزداید ۳
بردار برقع از رو، کایینه درونم
جز صورت جمالت نقشی نمینماید ۴
عشق است هر دم افزون، گویی که هر چه ما را
از عمر میشود کم در عشق میفزاید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۵ - بگو ای ماه تا ساقی ز می مجلس بیاراید
گوهر بعدی:غزل ۲۲۷ - چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمیآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
