هوش مصنوعی:
این متن به موضوع عشق و رنجهای آن میپردازد. شاعر از عشقی سخن میگوید که هم پنهان و هم آشکار است، اما همراه با درد و رنج است. او تأکید میکند که عشق واقعی هرگز پنهان نمیماند و عاشق تمام اسرار خود را فاش میکند. همچنین، شاعر به گذرا بودن دنیا و اهمیت زندگی در لحظه اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
غزل ۱۲۴۲ - گر لاش نمود راه قلاش
گَر لاش نِمود راهِ قَلّاش
ای هر دو جهانْ غُلامِ آن لاش ۱
ای دیده جهان و جانْ ندیده
جان است جهان تو یک نَفَس باش ۲
گَردیست جهان و اَنْدَرین گَرد
جاروب نَهان شُدهست و فَرّاش ۳
این مَشْغَله از کجاست؟ بینی
آن روز که بِشْکَنی چو خَشْخاش ۴
عشقی که نَهان و آشکار است
خون ریز و سِتَمگر است و اوباش ۵
چون کُشته شوی دَرو بِمانی
مَن ماتَ مِنَ الْهَویٰ فَقَدْ عاش ۶
عشق است نه زَر نَهان نَمانَد
اَلْعاشِقُ کُلُّ سِرِّهِ فاش ۷
لا حُسْنُ یَلَذُّ حَیْثْ لا عِشْق
شاباش زِهی جَمال شاباش ۸
ای هر دو جهانْ غُلامِ آن لاش ۱
ای دیده جهان و جانْ ندیده
جان است جهان تو یک نَفَس باش ۲
گَردیست جهان و اَنْدَرین گَرد
جاروب نَهان شُدهست و فَرّاش ۳
این مَشْغَله از کجاست؟ بینی
آن روز که بِشْکَنی چو خَشْخاش ۴
عشقی که نَهان و آشکار است
خون ریز و سِتَمگر است و اوباش ۵
چون کُشته شوی دَرو بِمانی
مَن ماتَ مِنَ الْهَویٰ فَقَدْ عاش ۶
عشق است نه زَر نَهان نَمانَد
اَلْعاشِقُ کُلُّ سِرِّهِ فاش ۷
لا حُسْنُ یَلَذُّ حَیْثْ لا عِشْق
شاباش زِهی جَمال شاباش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۰۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۴۱ - ما نعره به شب زنیم و خاموش
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۳ - اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
