هوش مصنوعی: این متن از سنایی، شاعر و عارف ایرانی، به مخاطب توصیه می‌کند که به جای وابستگی به دیگران، به خود و توانایی‌های خود تکیه کند. او از مخاطب می‌خواهد که از وابستگی‌های فانی و گذرا دوری کند و به جای آن، به دنبال ارزش‌های پایدار و درونی خود باشد. همچنین، او تأکید می‌کند که باید از فریب‌های دنیوی و دوستان ناباب دوری کرد و هوشیارانه زندگی کرد.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آن بهره‌مند شوند.

غزل ۱۲۴۴ - ای سنایی گر نیابی یار یار خویش باش

ای سَنایی گَر نیابی یار یارِ خویش باش
در جهانْ هر مَرد و کاری مَردِ کارِ خویش باش ۱

هر یکی زین کاروان مَر رَخْتِ خود را رَهْ زَنَند
خویشتن را پَسْ نشان و پیشِ بارِ خویش باش ۲

حُسنِ فانی می‌دهند و عشقِ فانی می‌خَرند
زین دو جویِ خُشک بُگْذر جویبارِ خویش باش ۳

می‌کَشَندَت دستْ دست این دوستان تا نیستی
دستْ دُزد از دستشان و دَستیارِ خویش باش ۴

این نِگاران نَقْشِ پَرده‌یْ آن نِگارانِ دِلَند
پَرده را بَردار و دَررو با نِگارِ خویش باش ۵

با نِگارِ خویش باش و خوبِ خوب اَنْدیش باش
از دو عالَم بیش باش و در دیارِ خویش باش ۶

رو مَکُن مَستی از آن خَمْری کَزو زایَد غُرور
غُرّهٔ آن روی بین و هوشیارِ خویش باش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۸۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۴۳ - اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش
گوهر بعدی:غزل ۱۲۴۵ - آن که بیرون از جهان بد در جهان آوردمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.