هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر به خیام خطاب میکند و آرزو میکند که آسمان به او احترام بگذارد و حاسدان از دیدن او محروم شوند. همچنین، شاعر از طبیعت و زیباییهای آن یاد میکند و آرزو میکند که بدون خیام، چشم و گوش طبیعت کور و ناشنوا شود. در پایان، شاعر از سنگیندلی و تعلقات دنیوی میگوید و آرزو میکند که این تعلقات از بین بروند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم فلسفی و ادبی پیچیدهای است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی خواندن متون ادبی دارد.
قطعه ۴۳ - ای خیام دولتت برکنده دور آسمان
ای خیام دولتت برکنده دور آسمان
چون خیامت بارگاه آسمان برکنده باد ۱
جز که چشم حاسدان از باغ شاهی برنکند
سر و قدت را که چشم حاسدان برکنده باد ۲
گر گشاید باز مرز نگوش و نرگس چشم و گوش
بی تو چشم و گوششان در بوستان بر کنده باد ۳
بعد ازین سنگین دلی گر دل نهد بر تاج و تخت
چون زر و یاقوت و لعلش خان و مان بر کنده باد ۴
عین آب ار وا شود بعد از تو بر صحرا و کوه
چشمهای روشن آب روان برکنده باد ۵
چون خیامت بارگاه آسمان برکنده باد ۱
جز که چشم حاسدان از باغ شاهی برنکند
سر و قدت را که چشم حاسدان برکنده باد ۲
گر گشاید باز مرز نگوش و نرگس چشم و گوش
بی تو چشم و گوششان در بوستان بر کنده باد ۳
بعد ازین سنگین دلی گر دل نهد بر تاج و تخت
چون زر و یاقوت و لعلش خان و مان بر کنده باد ۴
عین آب ار وا شود بعد از تو بر صحرا و کوه
چشمهای روشن آب روان برکنده باد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۴۲ - پادشاها صبوح دولت تو
گوهر بعدی:قطعه ۴۴ - کنار حرص الا پر کجا توانی کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
