هوش مصنوعی:
این شعر به ستایش بخشندگی و احسان پروردگار میپردازد که مانند نور خورشید، فیض او بر آسمانها و زمین جاری است. شاعر از خاک راه خدا به عنوان سرمهای برای فلک یاد میکند و بیان میکند که عرض حال خود را به طول میکشد تا احتراز کند. او به دنبال احسانی است که پس از هزینه کردن راه، قرض خود را بپردازد و دیگر نیازی به قرض گرفتن نداشته باشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
قطعه ۱۱۳ - ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب
ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب
فیض احسان تو فایض بر سماوات است و ارض ۱
سرمه از خاک رهت کردن فلک را فرض عین
میکشد در دیده خود میکند بر عین فرض ۲
عرض حالم راست طولی میکنم زان احتراز
مختصر کاری است کارم چیست چندین طول و عرض ۳
باید احسانی چنان کردن که بعد از خرج راه
قرض خود بگزارم و بازم نباید کرد قرض ۴
فیض احسان تو فایض بر سماوات است و ارض ۱
سرمه از خاک رهت کردن فلک را فرض عین
میکشد در دیده خود میکند بر عین فرض ۲
عرض حالم راست طولی میکنم زان احتراز
مختصر کاری است کارم چیست چندین طول و عرض ۳
باید احسانی چنان کردن که بعد از خرج راه
قرض خود بگزارم و بازم نباید کرد قرض ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۱۱۲ - قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه
گوهر بعدی:قطعه ۱۱۴ - ای وزیری که ملک جاه تو راست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.