هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از لطف و رافت آصف قدردانی میکند و بیان میکند که با وجود لطافت طبعش، به دلیل درد چشم و ضعف بینایی، قادر به دیدار با خواجه شریف نیست. او دو دیده را به عزم درگاه آصف بسته است، اما سرمای شدید و ضعف بینایی مانع از این کار میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
قطعه ۱۳۰ - آصف کفایتا لطف و رافتت
آصف کفایتا لطف و رافتت
با آنکه طبع بنده لطیف است چون کنم ۱
از درد چشم نیست مجال ترددم
لیکن حضور خواجه شریف است چون کنم ۲
بربستهام دو دیده به عزم درت ولی
سرما قوی و دیده ضعیف است چون کنم ۳
با آنکه طبع بنده لطیف است چون کنم ۱
از درد چشم نیست مجال ترددم
لیکن حضور خواجه شریف است چون کنم ۲
بربستهام دو دیده به عزم درت ولی
سرما قوی و دیده ضعیف است چون کنم ۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قطعه ۱۲۹ - گر خسیسی زیر بالا کرد و بالایت نشست
گوهر بعدی:قطعه ۱۳۱ - خسرو شمس و غرب شمس الدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
