قطعه ۱۳۲ - ای صاحبی که از شرف مدح ذات تو

ای صاحبی که از شرف مدح ذات تو
هر دم چو آفتاب ز موج سماروم ۱

چون جمله اهل فضل ز جود توشا کردند
پس من شکسته دل ز جنابت چرا روم ۲

یا داد من بده به طریقی که دیده‌ام
یاره به من نمای بگو تا کجا روم ۳

هر کس رضای خویش کند حاصل از کفت
آخر روا مدار که من بی رضا روم ۴

واجب چنان کند بدین آب و این قبول
یکبارگی به .... وا روم ۵