بخش ۱۳ - قطعه

روز کسوف ار کند قصد بدوزد به تیر
قبه سیمین ماه بر سپر آفتاب ۱

گاه ز فیض کفش، خاک مرصع بساط
گاه ز گرد روز معنبر نقاب ۲

کی شودش همعنان خیل ملک چون نداشت
پایه پهلو زدن ماه نوش در رکاب ۳

ای کف خنجر کشت کرده ز جان صد هزار
خصم جگر تشنه را سیر به یک قطره آب ۴

رای تو بر آسمان بارگهی زد که هست
بافته از قطب میخ تافته صبحش طناب ۵

حمله قهر تو ساخت زهره شیران تباه
آتش تیغ تو کرد گرده گردان کباب ۶

در عجبم تا چرا کرد به دوران تو
صدمه باران و باد گنبد گل را خراب ۷

فتنه بیدار را عدل تو در خواب کرد
فتنه نبیند دگر چشم جهان جز به خواب ۸

کرده به زخم زبان سرزنش سرکشان
تیغ جهانگیرت آن هندوی مالک رقاب ۹

خرد کو هست عالم را آب و جد
چو طفلان بیش رایت خوانده ابجد ۱۰

تو خورشیدی و تختت چرخ چارم
چهارش پایه چار ارکان عالم ۱۱