هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به ستایش عشق و تأثیرات عمیق آن بر روح و جان انسان میپردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی الهی یاد میکند که جهان را دلگشا میسازد و انسان را از ریا و اخلاص به سوی وحدت و کمال سوق میدهد. در این شعر، عشق به عنوان محور اصلی زندگی و منبع سعادت و اقبال توصیف شده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۳۰۹ - ای جهان را دلگشا اقبال عشق
ای جهان را دِلْگُشا اِقْبالِ عشق
یَفْعَلُ اللّهْ ما یَشا اِقْبالِ عشق ۱
ای صَفا و ای وَفا در جورِ عشق
ای خوشا و ای خوشا اِقْبالِ عشق ۲
ای بُده جانتَر زِ جانْ دیدارِ عشق
وِیْ فُزون از جان و جا اِقْبالِ عشق ۳
تا زِ اِخْلاص و ریا بیرون شُدم
جانِ اِخْلاص و ریا اِقْبالِ عشق ۴
گَر بگَردد آفتابْ از ضعف نیست
نَقل کرد از جا به جا اِقْبالِ عشق ۵
خَلْق گوید عاقِبَت محمود باد
عاقِبَت آمد به ما اِقْبالِ عشق ۶
من دهان بستم که بگشادست پر
در دلِ خلق خدا اِقْبالِ عشق ۷
بُد دُعا زَنْبیل و این دولتْ خَلیل
می نگُنجَد در دُعا اِقْبالِ عشق ۸
وَحدَتِ عشقست این جا، نیست دو
یا تویی یا عشق یا اِقْبالِ عشق ۹
یَفْعَلُ اللّهْ ما یَشا اِقْبالِ عشق ۱
ای صَفا و ای وَفا در جورِ عشق
ای خوشا و ای خوشا اِقْبالِ عشق ۲
ای بُده جانتَر زِ جانْ دیدارِ عشق
وِیْ فُزون از جان و جا اِقْبالِ عشق ۳
تا زِ اِخْلاص و ریا بیرون شُدم
جانِ اِخْلاص و ریا اِقْبالِ عشق ۴
گَر بگَردد آفتابْ از ضعف نیست
نَقل کرد از جا به جا اِقْبالِ عشق ۵
خَلْق گوید عاقِبَت محمود باد
عاقِبَت آمد به ما اِقْبالِ عشق ۶
من دهان بستم که بگشادست پر
در دلِ خلق خدا اِقْبالِ عشق ۷
بُد دُعا زَنْبیل و این دولتْ خَلیل
می نگُنجَد در دُعا اِقْبالِ عشق ۸
وَحدَتِ عشقست این جا، نیست دو
یا تویی یا عشق یا اِقْبالِ عشق ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۰۸ - گر خمار آرد صداعی بر سر سودای عشق
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۰ - ای ناطق الهی و ای دیده حقایق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
