کما تعیشون تموتون وکما تموتون تحشرون

تو اگر نیک نیکی اربدبد
بدونیک تو باتو باشد خود ۱

چون بدی‌، پس بدان که بیخردی
که خرد نیست رهنمون بدی ۲

هر که پروردهٔ خرد باشد
کی درو فعل دیو و دد باشد ۳

هر که را عز آن جهان باید
دامن دل به بد نیالاید ۴

گر کند عقل نیکی‌ات تلقین
پس تو و بارگاه علیین ۵

وگرت دیو رهنمای بود
اسفل السافلینت جای بود ۶

ددی تو زناسپاسی توست‌
بدی تو زناشناسی توست ۷

گر شعارت بود سپاس و شناس
این ندا آید «ا‌نت خیرالناس‌» ۸