**‌*

تا جهان است کار او این است
نوش او نیش و مهر اوکین است ۱

اندر این خاکدان افسرده
هیچ کس نیست از غم آسوده ۲

آنچنان زی درو که وقت رحیل
بیش باشد به رفتنت تعجیل ۳

رخت بیرون فکن زدار غرور
چه نشینی میان دیو شرور؟‌ ۴

حسد و حرص را به گور مبر
دشمنان را به راه دور مبر ۵

دو رفیقند هر دو ناخوش و زشت
باز دارندت این و آن زبهشت ۶

پیشتر زآنکه مرگ پیش آید
از چنین مرگ زندگی زاید ۷

به چنین مرگ هر که بشتابد
از چنین مرگ زندگی یابد ۸

تا از این زندگی نمیری تو
در کف دیو خود اسیری تو ۹

نفس تو تابدیش عادت و خوست
به حقیقت بدان‌که دیو تو اوست ۱۰

مرده دل گشتی و پراکنده
کوش تا جمع باشی و زنده ۱۱