فصل فی ذکر القلب والتخلص فی العقل

اندرین ملک پادشاه‌، دلست
در ره سدره بارگاه دلست ۱

کالبد هیچ نیست عین‌، دلست
ساکن «‌بین اصبعین» دلست ۲

قابل نقش کفر و دین است او
تختهٔ مشق مهر وکین است او ۳

قصه جام جم بسی شنوی
واندر آن بیش وکم بسی شنوی ۴

به یقین دان‌که‌جام‌جم‌دل‌توست
مستقر نشاط و غم دل توست ۵

گر تمنا کنی جهان دیدن
جمله اشیا در اوتوان دیدن ۶

چشم سر نقش آب وگل بیند
آنچه سر است چشم دل بیند ۷

تا زدل زنگ حرص نزدایی
دیدهٔ سر تو بازنگشایی ۸

دیدهٔ دل نخست بیناکن
پس تماشای جمله اشیاکن ۹

چون نشد دیدهٔ دلت بینا
اندرین هفت گنبد مینا، ۱۰

توچه‌دانی برون زخرگه چیست‌؟
فاعل‌هفت چرخ‌اخضرکیست‌؟ ۱۱

هر چه دارد وجود او امکان
علوی و سفلی و زمان و مکان ۱۲

هر چه بیرون درون خرگاهست‌
صانع و نقشبندش الله است ۱۳

در ازل گر به نفس هست انشا
جوهر و جسم و صورت و معنا ۱۴