هفده مرداد: سالروز شهادت محمود صارمی، روز خبرنگار

خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس غربت، اندوه و ناامیدی خود در جهانی تاریک و ویران سخن می‌گوید. او از تبدیل شدن از یک موجود بهشتی به صید خاک ابراز تأسف می‌کند و از نارسایی‌های بخت و بی‌طالعی خود می‌نالد. شاعر به دنبال جایگاهی در بستان عشق است اما در ماتم‌سرا افتاده است. او از بی‌قدری و ناچیزی خود می‌گوید و از غم‌های عشق و دوری از یارانش شکوه می‌کند.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی، اندوه و ناامیدی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جدایی از یاران و غم‌های عشق نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

با دل روشن در این ظلمت سرا افتاده ام
نور مهتابم که در ویرانه ها افتاده ام

سایه پرورد بهشتم از چه گشتم صید خاک ؟
تیره بختی بین کجا بودم کجا افتاده ام

جای در بستان سرای عشق می‌باید مرا
عندلیبم از چه در ماتم سرا افتاده ام

پایمال مردمم از نارسایی های بخت
سبزه ی بی طالعم در زیر پا افتاده ام

خار ناچیزم مرا در بوستان مقدار نیست
اشک بی قدرم ز چشم آشنا افتاده ام

تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار ؟
برگ خشکم در کف باد صبا افتاده ام

بر من ای صاحبدلان رحمی که از غمهای عشق
تا جدا افتاده ام از دل جدا افتاده ام

لب فرو بستم رهی بی روی گلچین و امیر
در فراق هم نوایان از نوا افتاده ام

«رهی معیری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir