سراب آرزو

دل من ز تابناکی به شراب ناب ماند
نکند سیاه کاری که به آفتاب ماند ۱

نه ز پای می نشیند نه قرار می پذیرد
دل آتشین من بین که به موج آب ماند ۲

ز شب سیه چه نالم؟ که فروغ صبح رویت
به سپیده ی سحرگاه و به ماهتاب ماند ۳

نفس حیات بخشت به هوای بامدادی
لب مستی آفرینت به شراب ناب ماند ۴

نه عجب اگر به عالم اثری نماند از ما
که بر آسمان نبینی اثر از شهاب ماند ۵

رهی از امید باطل ره آرزو چه پویی؟
که سراب زندگانی به خیال و خواب ماند ۶