هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس رهایی و آزادی از دغدغههای دنیوی و روی آوردن به معنویات و طبیعت است. شاعر از کنار گذاشتن دنیا و انتخاب راهی متفاوت سخن میگوید، جایی که آرامش و صلح در آغوش طبیعت و معنویت یافت میشود. او از رها کردن تعلقات دنیایی و انتخاب مسیری پر از عشق و مدارا با دیگران میگوید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رهایی از دنیا و معنویت نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
پردهٔ نیلی
رفتیم و پای بر سر دنیا گذاشتیم
کار جهان به اهل جهان واگذاشتیم ۱
چون آهوی رمیده ز وحشت سرای شهر
رفتیم و سر به دامن صحرا گذاشتیم ۲
ما را به آفتاب فلک هم نیاز نیست
این شوخ دیده را به مسیحا گذاشتیم ۳
بالای هفت پردهٔ نیلی است جای ما
پا چون حباب بر سر دریا گذاشتیم ۴
ما را بس است جلوهگه شاهدان قدس
دنیا برای مردم دنیا گذاشتیم ۵
کوتاه شد ز دامن ما دست حادثات
تا دست خود به گردن مینا گذاشتیم ۶
شاهد که سرکشی نکند دلفریب نیست
فهم سخن به مردم دانا گذاشتیم ۷
در جستجوی یار دل آزار کس نبود
این رسم تازه را به جهان ما گذاشتیم ۸
ایمن ز دشمنیم که با دشمنیم دوست
بنیان زندگی به مدارا گذاشتیم ۹
صد غنچهٔ دل از نفس ما شکفته شد
هر جا که چون نسیم سحر پا گذاشتیم ۱۰
ما شکوه از کشاکش دوران نمیکنیم
موجیم و کار خویش به دریا گذاشتیم ۱۱
از ما به روزگار حدیث وفا بس است
نگذاشتیم گر اثری یا گذاشتیم ۱۲
بودیم شمع محفل روشندلان رهی
رفتیم و داغ خویش به دلها گذاشتیم ۱۳
کار جهان به اهل جهان واگذاشتیم ۱
چون آهوی رمیده ز وحشت سرای شهر
رفتیم و سر به دامن صحرا گذاشتیم ۲
ما را به آفتاب فلک هم نیاز نیست
این شوخ دیده را به مسیحا گذاشتیم ۳
بالای هفت پردهٔ نیلی است جای ما
پا چون حباب بر سر دریا گذاشتیم ۴
ما را بس است جلوهگه شاهدان قدس
دنیا برای مردم دنیا گذاشتیم ۵
کوتاه شد ز دامن ما دست حادثات
تا دست خود به گردن مینا گذاشتیم ۶
شاهد که سرکشی نکند دلفریب نیست
فهم سخن به مردم دانا گذاشتیم ۷
در جستجوی یار دل آزار کس نبود
این رسم تازه را به جهان ما گذاشتیم ۸
ایمن ز دشمنیم که با دشمنیم دوست
بنیان زندگی به مدارا گذاشتیم ۹
صد غنچهٔ دل از نفس ما شکفته شد
هر جا که چون نسیم سحر پا گذاشتیم ۱۰
ما شکوه از کشاکش دوران نمیکنیم
موجیم و کار خویش به دریا گذاشتیم ۱۱
از ما به روزگار حدیث وفا بس است
نگذاشتیم گر اثری یا گذاشتیم ۱۲
بودیم شمع محفل روشندلان رهی
رفتیم و داغ خویش به دلها گذاشتیم ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۷۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شراب بوسه
گوهر بعدی:فریاد بیاثر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.