هوش مصنوعی: این شعر با استفاده از تصاویر آتش و گرما، احساسات شدید و شور عشق را بیان می‌کند. شاعر خود را با آتش مقایسه می‌کند و از جدایی از عناصر دیگر مانند خاک و آب سخن می‌گوید. او از شور و مستی و احساسات سوزان خود می‌گوید و به خواجه شیراز اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسات شدید است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند شور عشق و مستی نیاز به بلوغ فکری دارد.

سرا پا آتشم

تا قیامت می دهد گرمی به دنیا آتشم
آفتاب روشنم نسبت مکن با آتشم ۱

شعله خیزد از دل بحر خروشان جای موج
گر بگیرد یک نفس در هفت دریا آتشم ۲

چیست عالم آتشی با آب و خاک آمیخته
من نه از خاکم نه از آبم که تنها آتشم ۳

شمع لرزان وجودم را شبی آرام نیست
روزها افسرده ام چون آب و شبها آتشم ۴

اشک جانسوزم اثر ها چون شرر باشد مرا
قطره آبم به چشم خلق اما آتشم ۵

در رگ و در ریشه من این همهگرمی ز چیست؟
شور عشقم یا شراب کهنه ام یا آتشم؟ ۶

از حریم خواجه شیراز می آیم رهی
پای تا سرمستی و شورم سراپا آتشم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:آغوش صحرا
گوهر بعدی:آشیانهٔ تهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.