هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از تنهایی و نیاز به همزبانی همدل سخن میگوید. او آرزو دارد تا با آه آتشین خود روشنگر دلها باشد و مانند شمع گرمی بخش محفل شود. همچنین از عشق و رشک به معشوق و نیاز به همراهی او میگوید. در پایان، شاعر به همتی مردانه برای غلبه بر مشکلات و کوههای محنت اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
آشیانهٔ تهی
همچو مجنون گفتگو با خویشتن باید مرا
بی زبانم همزبانی همچو من باید مرا ۱
تا شوم روشنگر دلها به آه آتشین
گرم خویی های شمع انجمن باید مرا ۲
رشک می آید مرا از جامه بر اندام تو
با تو ای گل جای در یک پیرهن باید مرا ۳
آشیان بی طایر دستانسرا ویرانه به
چند با دلمردگی ها پاس تن باید مرا؟ ۴
تا ز خاطر کوه محنت را براندازم رهی
همت مردانه ای چون کوهکن باید مرا ۵
بی زبانم همزبانی همچو من باید مرا ۱
تا شوم روشنگر دلها به آه آتشین
گرم خویی های شمع انجمن باید مرا ۲
رشک می آید مرا از جامه بر اندام تو
با تو ای گل جای در یک پیرهن باید مرا ۳
آشیان بی طایر دستانسرا ویرانه به
چند با دلمردگی ها پاس تن باید مرا؟ ۴
تا ز خاطر کوه محنت را براندازم رهی
همت مردانه ای چون کوهکن باید مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۶۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:سرا پا آتشم
گوهر بعدی:رشتهٔ هوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
