هوش مصنوعی: شاعر از رهایی از رنج‌های زندگی و آرامش پس از مرگ سخن می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد بر مزارش لاله بپاشند تا یادآور دردها و رنج‌هایش باشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامینی مانند مرگ، رنج و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.

رنج زندگی

هزار شکر که از رنج زندگی آسود
وجود خسته و جان ستم کشیده من ۱

به روی تربت من برگ لاله افشانید
به یاد سینه خونین داغ دیده من ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:دریای تهی
گوهر بعدی:آواره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.