هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق، هجران، غم و اندوه سخن می‌گوید. او از درد فراق و ناتوانی در برابر عشق می‌نالد و از ضعف انسان در برابر این احساسات عمیق شکایت می‌کند. شاعر همچنین به نقش عشق در ایجاد شادی و غم در زندگی اشاره می‌کند و از قدرت آن در تغییر حالات روحی انسان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و مفاهیم پیچیده‌تر شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا بتوان آن را به درستی درک و تحلیل کرد.

غزل ۱۳۵۲ - چند ازین قیل و قال؟ عشق پرست و ببال

چند ازین قیل و قال؟ عشق پَرست و بِبال
تا تو بِمانی چو عشق، در دو جهانْ بی‌زَوال ۱

چند کَشی بارِ هَجْر؟ غُصّه و تیمارِ هَجْر؟
خاصه که مِنْقارِ هَجْر، کَنْد تو را پَرّو بال ۲

آه زِنَفْسِ فُضول، آه زِضَعفِ عُقول
آه زِیارِ مَلول، چند نِمایَد مَلال؟ ۳

آن که هَمی‌خوانَمَش، عَجزْ نمی‌دانَمَش
تا که بِتَرسانَمَش از سِتَم و از وَبال ۴

جُمله سوآل و جوابْ زوست، مَنَم چون رَباب
می‌زَنَدَم او شتابْ زَخْمه که یعنی بِنال ۵

یک دَم بانگِ نَجات، یک دَم آوازِ مات
می‌زَنَد آن خوش صِفات، بر من و بر وَصفِ حال ۶

تُصْلِحُ مِیزانَنا تُحْسِنُ اَلْحانَنا
تُذْهِبُ اَحْزانَنا اَنْتَ شَدیدُ الْمِحال ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۵۱ - شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال
گوهر بعدی:غزل ۱۳۵۳ - چگونه برنپرد جان؟ چو از جناب جلال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.