هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، آتش درون و رهایی از خود میگوید. او از عشق به عنوان سرمایه زندگی یاد میکند و آرزو میکند که پس از مرگش، خاطرهاش همچون چراغ لاله زنده بماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعری قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
دعا
ایکه از خمخانه فطرت بجامم ریختی
ز آتش صهبای من بگداز مینای مرا ۱
عشق را سرمایه ساز از گرمی فریاد من
شعلهٔ بیباک گردان خاک سینای مرا ۲
چون بمیرم از غبار من چراغ لاله ساز
تازه کن داغ مرا سوزان بصحرای مرا ۳
ز آتش صهبای من بگداز مینای مرا ۱
عشق را سرمایه ساز از گرمی فریاد من
شعلهٔ بیباک گردان خاک سینای مرا ۲
چون بمیرم از غبار من چراغ لاله ساز
تازه کن داغ مرا سوزان بصحرای مرا ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:گل نخستین
گوهر بعدی:هلال عید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.