افکار انجم

شنیدم کوکبی با کوکبی گفت
که در بحریم و پیدا ساحلی نیست ۱

سفر اندر سرشت ما نهادند
ولی این کاروان را منزلی نیست ۲

اگر انجم همانستی که بود است
ازین دیرینه تابی ها چه سود است ۳

گرفتار کمند روزگاریم
خوشا آنکس که محروم وجود است ۴

کس این بار گران را برنتابد
ز بود ما نبود جاودان به ۵

فضای نیلگونم خوش نیاید
ز اوجش پستی آن خاکدان به ۶

خنک انسان که جانش بیقرار است
سوار راهوار روزگار است ۷

قبای زندگی بر قامتش راست
که او نو آفرین و تازه کار است ۸