هوش مصنوعی: شاعر خود را به عنوان شعله‌ای توصیف می‌کند که از ابتدا در کنار عشق می‌تپیده است. او از سوزش درونی خود می‌گوید که جهان را آفریده و در طبیعت جریان دارد. شاعر از رنج‌ها و پیچ‌وخم‌های زندگی سخن می‌گوید و امید به بازگشت آتش درونش دارد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

لاله

آن شعله ام که صبح ازل در کنار عشق
پیش از نمود بلبل و پروانه می تپید ۱

افزونترم ز مهر و بهر ذره تن زنم
گردون شرار خویش ز تاب من آفرید ۲

در سینه چمن چو نفس کردم آشیان
یک شاخ نازک از ته خاکم چو نم کشید ۳

سوزم ربود و گفت یکی در برم بایست
لیکن دل ستم زدهٔ من نیارمید ۴

در تنگنای شاخ بسی پیچ و تاب خورد
تا جوهرم به جلوه گه رنگ و بو رسید ۵

شبنم براه من گهر آبدار ریخت
خندید صبح و باد صبا گرد من وزید ۶

بلبل ز گل شنید که سوزم ربوده اند
نالید و گفت جامهٔ هستی گران خرید ۷
وا کرده سینه منت خورشید می کشم ۸
آیا بود که باز بر انگیزد آتشم؟ ۹
قالب: چند بندی
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:کبر و ناز
گوهر بعدی:حکمت و شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.