هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از نور و جمال معنوی سخن میگوید. شاعر از عشق الهی و تأثیرات آن بر روح و جان انسان صحبت میکند و به دنبال کسب نور و هدایت از این عشق است. او از دردها و رنجهای دنیوی شکایت میکند و راه حل آنها را در عشق و نور الهی مییابد. همچنین، شاعر به اهمیت بیداری و توجه به زیباییهای معنوی اشاره میکند و از خواننده میخواهد تا از خواب غفلت بیدار شود و به سوی نور حرکت کند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۳۶۵ - یا منیر البدر قد اوضحت بالبلبال بال
یا مُنیرَ الْبَدْرِ قَدْ اَوْضَحْتَ بِالْبِلْبالِ بال
بِالْهَوی زَلْزَلْتَنی وَالْعَقْلُ فی الزِّلْزالِ زال ۱
کَمْ اُنادی اُنْظُرونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِکُمْ؟
قَدْ رَجَعْنا جائبًا مِنْ طُورِ اَنْوارِ الْجَلال ۲
مَنْ رَأَی نُورًا اَنیسًا، یَمْلأ الدُّنْیا هَوّی
لِلسُّری مِنْهُ جَمالٌ لِلْعِدی مِنْهُ مَلال ۳
کُلُّ اَمْرٍ مِنْهُ حَقٌّ، مُسْتَحَقٌّ، نافِذٌ
یَنْفَعُ الْاَمْراضَ طُرًّا، یَنْجَلی مِنْهُ الْکَلال ۴
مَنْ شَکا مِغْلاقَ بابٍ، فَلْیَنَلْ مِفْتاحَهُ
مَنْ شَکا ضُرَّ الظَّمَأْ فَلْیَسْتَقِی الْماءَ الزُّلال ۵
لَیْسَ ذا اَسْماءَ صِفْرٍ باطِلٍ سَمَّیْتُهُ
دَعْوَةُ التَّحْقیقِ حالٌ خُدْعَةُ الدُّنْیا مُحال ۶
حَبَّذا اَسْواقُ اَشْواقٍ رَبَتْ اَرْباحُها
حَبَّذا نُورٌ تَکُونُ الشَّمْسُ فیهِ کَالْهِلال ۷
ما عَلَیْکُمْ، لَوْ سَهَرْتُمْ لَیْلَةً اِلْفَ الْهَوی
رُبَّما تَلْقَونَ ضَیْفًا تَعْرِفوا لَیْلَ الرِّحال ۸
یا مُحِبًّا قُمْ تَنادَمْ، فَالْمُحِبُّ لا یَنامْ
یا نَعُوسًا قَمْ، تَفَرَّجْ حُسْنَ رَبّاتِ الْحِجال ۹
دولَتَش همسایه شُد، همسایگان را مُژده شو
مُرغِ جانها را بِبَخشَد کَرّو فَرَّش، پَرّو بال ۱۰
بِالْهَوی زَلْزَلْتَنی وَالْعَقْلُ فی الزِّلْزالِ زال ۱
کَمْ اُنادی اُنْظُرونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِکُمْ؟
قَدْ رَجَعْنا جائبًا مِنْ طُورِ اَنْوارِ الْجَلال ۲
مَنْ رَأَی نُورًا اَنیسًا، یَمْلأ الدُّنْیا هَوّی
لِلسُّری مِنْهُ جَمالٌ لِلْعِدی مِنْهُ مَلال ۳
کُلُّ اَمْرٍ مِنْهُ حَقٌّ، مُسْتَحَقٌّ، نافِذٌ
یَنْفَعُ الْاَمْراضَ طُرًّا، یَنْجَلی مِنْهُ الْکَلال ۴
مَنْ شَکا مِغْلاقَ بابٍ، فَلْیَنَلْ مِفْتاحَهُ
مَنْ شَکا ضُرَّ الظَّمَأْ فَلْیَسْتَقِی الْماءَ الزُّلال ۵
لَیْسَ ذا اَسْماءَ صِفْرٍ باطِلٍ سَمَّیْتُهُ
دَعْوَةُ التَّحْقیقِ حالٌ خُدْعَةُ الدُّنْیا مُحال ۶
حَبَّذا اَسْواقُ اَشْواقٍ رَبَتْ اَرْباحُها
حَبَّذا نُورٌ تَکُونُ الشَّمْسُ فیهِ کَالْهِلال ۷
ما عَلَیْکُمْ، لَوْ سَهَرْتُمْ لَیْلَةً اِلْفَ الْهَوی
رُبَّما تَلْقَونَ ضَیْفًا تَعْرِفوا لَیْلَ الرِّحال ۸
یا مُحِبًّا قُمْ تَنادَمْ، فَالْمُحِبُّ لا یَنامْ
یا نَعُوسًا قَمْ، تَفَرَّجْ حُسْنَ رَبّاتِ الْحِجال ۹
دولَتَش همسایه شُد، همسایگان را مُژده شو
مُرغِ جانها را بِبَخشَد کَرّو فَرَّش، پَرّو بال ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۵۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۶۴ - ایها النور فی الفؤاد، تعال
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۶ - یا بدیع الحسن قد اوضحت بالبلبال بال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.