به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی

به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی
که جهان توان گرفتن بنوای دلگدازی ۱

به متاع خود چه نازی که بشهر دردمندان
دل غزنوی نیرزد به تبسم ایازی ۲

همه ناز بی نیازی همه ساز بینوائی
دل شاه لرزه گیرد ز گدای بی نیازی ۳

ز مقام من چه پرسی به طلسم دل اسیرم
نه نشیب من نشیبی نه فراز من فرازی ۴

ره عاقلی رها کن که به او توان رسیدن
به دل نیازمندی به نگاه پاکبازی ۵

به ره تو ناتمامم ز تغافل تو خامم
من و جان نیم سوزی تو و چشم نیم بازی ۶

ره دیر تختهٔ گل ز جبین سجده ریزم
که نیاز من نگنجد به دو رکعت نمازی ۷

ز ستیز آشنایان چه نیاز و ناز خیزد
دلکی بهانه سوزی نگهی بهانه سازی ۸