هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، جستجوی معنوی، رنج و سوزش درونی، و وحدت وجود می‌پردازد. شاعر از ناله‌های بی‌اثر، سوزش دل، و تمنای وصل سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند عشق غیور، میخانه‌ی عرفانی، و زندگی رهروان اشاره می‌کند. در پایان، شعله‌ی عشق را ویرانگر خس و خاشاک وجود و راهنمای رسیدن به منزل کبریا می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌ها (مانند «میخانه» و «باده») ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند و برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب‌تر هستند.

گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست

گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست
حاصل این سوز و ساز یک دل خونین نواست ۱

در طلبش دل تپید ، دیر و حرم آفرید
ما به تمنای او ، او به تمنای ماست ۲

پردگیان بی حجاب ، من به خودی در شدم
عشق غیورم نگر میل تماشا کراست ۳

مطرب میخانه دوش نکتهٔ دلکش سرود
باده چشیدن خطاست باده کشیدن رواست ۴

زندگی رهروان در تگ و تاز است و بس
قافلهٔ موج را جاده و منزلی کجاست ۵

شعلهٔ در گیر زد بر خس و خاشاک من
مرشد رومی که گفت «منزل ما کبریاست» ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:در جهان دل ما دور قمر پیدا نیست
گوهر بعدی:سوز سخن ز نالهٔ مستانهٔ دل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.