جهان عشق نه میری نه سروری داند

جهان عشق نه میری نه سروری داند
همین بس است که آئین چاکری داند ۱

نه هر که طوف بتی کرد و بست زناری
صنم پرستی و آداب کافری داند ۲

هزار خیبر و صد گونه اژدر است اینجا
نه هر که نان جوین خورد حیدری داند ۳

بچشم اهل نظر از سکندر افزون است
گداگری که مآل سکندری داند ۴

به عشوه های جوانان ماه سیما چیست؟
در آبه حلقهٔ پیری که دلبری داند ۵

فرنگ شیشه گری کرد و جام و مینا ریخت
به حیرتم که همین شیشه را پری داند ۶

چه گویمت ز مسلمان نا مسلمانی
جز اینکه پور خلیل است و آزری داند ۷

یکی به غمکدهٔ من گذر کن و بنگر
ستاره سوخته ئی کیمیا گری داند ۸

بیا به مجلس اقبال و یک دو ساغر کش
اگرچه سر نتراشد قلندری داند ۹