هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، زندگی، مرگ، عقل و عشق، و بیان ناگفتهها میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند خودکشی، سوز و گداز عشق، مستی معنوی، و تشنگی معنویت استفاده کرده است. همچنین، به رابطهی بین عقل و عشق و محدودیتهای بیان اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، اشارهی غیرمستقیم به خودکشی و مفاهیم انتزاعی نیاز به درک بالاتری دارد.
چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
چهره گشا تمام کن جلوهٔ ناتمام را ۱
سوز و گداز حالتی است باده ز من طلب کنی
پیش تو گر بیان کنم مستی این مقام را ۲
من بسرود زندگی آتش او فزوده ام
تو نم شبنمی بده لالهٔ تشنه کام را ۳
عقل ورق ورق بگشت عشق به نکته ئی رسید
طایر زیرکی برد دانهٔ زیر دام را ۴
نغمه کجا و من کجا ساز سخن بهانه ایست
سوی قطار می کشم ناقهٔ بی زمام را ۵
وقت برهنه گفتن است من به کنایه گفته ام
خود تو بگو کجا برم هم نفسان خام را ۶
چهره گشا تمام کن جلوهٔ ناتمام را ۱
سوز و گداز حالتی است باده ز من طلب کنی
پیش تو گر بیان کنم مستی این مقام را ۲
من بسرود زندگی آتش او فزوده ام
تو نم شبنمی بده لالهٔ تشنه کام را ۳
عقل ورق ورق بگشت عشق به نکته ئی رسید
طایر زیرکی برد دانهٔ زیر دام را ۴
نغمه کجا و من کجا ساز سخن بهانه ایست
سوی قطار می کشم ناقهٔ بی زمام را ۵
وقت برهنه گفتن است من به کنایه گفته ام
خود تو بگو کجا برم هم نفسان خام را ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۵۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را
گوهر بعدی:نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.