هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس خودآگاهی و استقلال فردی است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند دریا و صدف، به توصیف حالات درونی و روحی خود می‌پردازد. او بر این باور است که ارزش واقعی در درون انسان نهفته است و نیازی به تأیید دیگران ندارد. همچنین، اشاره‌ای به تقدیر و انتظار برای رسیدن به حقیقت وجودی خود دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی خواندن متون ادبی دارد.

نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم

نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم
مثال بحر خروشیم و درکنار خودیم ۱

اگرچه سطوت دریا امان بکس ندهد
بخلوت صدف او نگاهدار خودیم ۲

ز جوهری که نهان است در طبیعت ما
مپرس صیرفیان را که ما عیار خودیم ۳

نه از خرابهٔ ما کس خراج می خواهد
فقیر راه نشینیم و شهریار خودیم ۴

درون سینهٔ ما دیگری چه بوالعجبی است
کرا خبر که توئی یا که ما دچار خودیم ۵

گشای پرده ز تقدیر آدم خاکی
که ما به رهگذر تو در انتظار خودیم ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
گوهر بعدی:به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.