هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس خودآگاهی و استقلال فردی است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند دریا و صدف، به توصیف حالات درونی و روحی خود میپردازد. او بر این باور است که ارزش واقعی در درون انسان نهفته است و نیازی به تأیید دیگران ندارد. همچنین، اشارهای به تقدیر و انتظار برای رسیدن به حقیقت وجودی خود دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی خواندن متون ادبی دارد.
نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم
نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم
مثال بحر خروشیم و درکنار خودیم ۱
اگرچه سطوت دریا امان بکس ندهد
بخلوت صدف او نگاهدار خودیم ۲
ز جوهری که نهان است در طبیعت ما
مپرس صیرفیان را که ما عیار خودیم ۳
نه از خرابهٔ ما کس خراج می خواهد
فقیر راه نشینیم و شهریار خودیم ۴
درون سینهٔ ما دیگری چه بوالعجبی است
کرا خبر که توئی یا که ما دچار خودیم ۵
گشای پرده ز تقدیر آدم خاکی
که ما به رهگذر تو در انتظار خودیم ۶
مثال بحر خروشیم و درکنار خودیم ۱
اگرچه سطوت دریا امان بکس ندهد
بخلوت صدف او نگاهدار خودیم ۲
ز جوهری که نهان است در طبیعت ما
مپرس صیرفیان را که ما عیار خودیم ۳
نه از خرابهٔ ما کس خراج می خواهد
فقیر راه نشینیم و شهریار خودیم ۴
درون سینهٔ ما دیگری چه بوالعجبی است
کرا خبر که توئی یا که ما دچار خودیم ۵
گشای پرده ز تقدیر آدم خاکی
که ما به رهگذر تو در انتظار خودیم ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
گوهر بعدی:به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.