علمی که تو آموزی مشتاق نگاهی نیست

علمی که تو آموزی مشتاق نگاهی نیست
واماندهٔ راهی هست آوارهٔ راهی نیست ۱

آدم که ضمیر او نقش دو جهان ریزد
با لذت آهی هست بی لذت آهی نیست ۲

هر چند که عشق او آوارهٔ راهی کرد
داغی که جگر سوزد در سینهٔ ماهی نیست ۳

من چشم نه بردارم از روی نگارینش
آن مست تغافل را توفیق نگاهی نیست ۴

اقبال قبا پوشد در کار جهان کوشد
دریاب که درویشی با دلق و کلاهی نیست ۵