هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، درد، و شور درونی سخن میگوید. شاعر از احساسات متضاد در سینهاش میگوید که گاه مانند نور و گاه مانند آتش است. او به تأثیر موسیقی و ذوق بر روح اشاره میکند و در نهایت، با اشاره به نیش و درد، یادآور میشود که گاهی رنجها بیدارکنندهاند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارهها مانند 'نیش' و 'رگ خوابی زند' نیاز به درک بیشتری از زندگی و تجربیات انسانی دارد.
بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند
بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند
کیمیا ساز است و اکسیری بسیمابی زند ۱
من ندانم نور یا نار است اندر سینه ام
این قدر دانم بیاض او به مهتابی زند ۲
بر دل من فطرت خاموش می آرد هجوم
ساز از ذوق نوا خود را به مضرابی زند ۳
غم مخور نادان که گردون در بیابان کم آب
چشمه ها دارد که شبخونی به سیلابی زند ۴
ایکه نوشم خورده ئی از تیزی نیشم مرنج
نیش هم باید که آدم را رگ خوابی زند ۵
کیمیا ساز است و اکسیری بسیمابی زند ۱
من ندانم نور یا نار است اندر سینه ام
این قدر دانم بیاض او به مهتابی زند ۲
بر دل من فطرت خاموش می آرد هجوم
ساز از ذوق نوا خود را به مضرابی زند ۳
غم مخور نادان که گردون در بیابان کم آب
چشمه ها دارد که شبخونی به سیلابی زند ۴
ایکه نوشم خورده ئی از تیزی نیشم مرنج
نیش هم باید که آدم را رگ خوابی زند ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:عشق را نازم که بودش را غم نابود نی
گوهر بعدی:فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.