قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند

قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند
ز شاه باج ستانند و خرقه می پوشند ۱

به جلوت اند و کمندی به مهر و مه پیچند
به خلوت اند و زمان و مکان در آغوشند ۲

بروز بزم سراپا چو پرنیان و حریر
بروز رزم خود آگاه و تن فراموشند ۳

نظام تازه بچرخ دو رنگ می بخشند
ستاره های کهن را جنازه بر دوشند ۴

زمانه از رخ فردا گشود بند نقاب
معاشران همه سر مست بادهٔ دوشند ۵

بلب رسید مرا آن سخن که نتوان گفت
بحیرتم که فقیهان شهر خاموشند ۶