بر مزار حضرت احمد شاه باباعلیه الرحمه مؤسس ملت افغانیه

تربت آن خسرو روشن ضمیر
از ضمیرش ملتی صورت پذیر ۱

گنبد او را حرم داند سپهر
با فروغ از طوف او سیمای مهر ۲

مثل فاتح آن امیر صف شکن
سکه ئی زد هم به اقلیم سخن ۳

ملتی را داد ذوق جستجو
قدسیان تسبیح خوان بر خاک او ۴

از دل و دست گهر ریزی که داشت
سلطنت ها برد و بی پروا گذاشت ۵

نکته سنج و عارف و شمشیر زن
روح پاکش با من آمد در سخن ۶

گفت می دانم مقام تو کجاست
نغمهٔ تو خاکیان را کیمیاست ۷

خشت و سنگ از فیض تو دارای دل
روشن از گفتار تو سینای دل ۸

پیش ما ای آشنای کوی دوست
یک نفس بنشین که داری بوی دوست ۹

ایخوش آن کو از خودی آئینه ساخت
وندر آن آئینه عالم را شناخت ۱۰

پیر گردید این زمین و این سپهر
ماه کور از کور چشمیهای مهر ۱۱

گرمی هنگامه ئی می بایدش
تا نخستین رنگ و بو باز آیدش ۱۲

بندهٔ مؤمن سرافیلی کند
بانگ او هر کهنه را برهم زند ۱۳

ای ترا حق داد جان ناشکیب
تو ز سر ملک و دین داری نصیب ۱۴

فاش گو با پور نادر فاش گوی
باطن خود را به ظاهر فاش گوی ۱۵