خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از خالی بودن سبوی خانقاه از می (نماد شادی و معنویت) و تکرار بیهودهٔ روشهای قدیمی در مکتب انتقاد میکند. او از جمع شاعران افسرده دور میشود و اشاره میکند که وقتی نشاط و الهام نباشد، حتی نواهای نی نیز مرده و بیروح خواهند بود.
متن دارای مفاهیم انتزاعی عرفانی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن نیاز دارد. همچنین، برخی استعارهها مانند 'می' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
سبوی خانقاهان خالی از می
سبوی خانقاهان خالی از می
کند مکتب ره طی کرده را طی ۱
ز بزم شاعران افسرده رفتم
نواها مرده بیرون افتد از نی ۲
کند مکتب ره طی کرده را طی ۱
ز بزم شاعران افسرده رفتم
نواها مرده بیرون افتد از نی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بدست می کشان خالی ایاغ است
گوهر بعدی:مسلمانم غریب هر دیارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
