هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از دعا و ارتباط با خدا سخن میگوید. او بیان میکند که دعا کردن کار اوست و از خدا میخواهد که دعاهایش را بپذیرد. شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به خدا و ایمانش سخن میگوید و از ثبات و استواری در ایمان خود یاد میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان به دلیل تجربه و درک بیشتر از مفاهیم معنوی و فلسفی، بهتر میتوانند با این متن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۱۴۲۵ - دعا گوییست کار من، بگویم تا نطق دارم
دُعا گوییست کارِ من، بگویم تا نَطَق دارم
قبولِ تو دُعاها را، بر آن باری چه حَق دارم ۱
به گِردِ شمع سَمْعِ تو، دُعاهایَم هَمیگردد
از آن چون پَرِّ پروانه، دُعایِ مُحْتَرَق دارم ۲
به دارُالْکُتبِ حاجاتم دَرآ، که بَهرِ اِصْغایَت
صُحُف فوقِ صُحُف دارم، وَرَق زیرِ وَرَق دارم ۳
سَرَم در چَرخْ کِی گُنجَد؟ که سَر بخشیدهٔ فَضْل است
دِلَم شاد است و میگوید غَمِ رَبِّ الْفَلَق دارم ۴
چو شاخِ بید، اندیشه زِ هر بادی اگر پیچَد
چو بیخِ سِدْرهٔ خَضْرا، اصولِ مُتَّفق دارم ۵
قبولِ تو دُعاها را، بر آن باری چه حَق دارم ۱
به گِردِ شمع سَمْعِ تو، دُعاهایَم هَمیگردد
از آن چون پَرِّ پروانه، دُعایِ مُحْتَرَق دارم ۲
به دارُالْکُتبِ حاجاتم دَرآ، که بَهرِ اِصْغایَت
صُحُف فوقِ صُحُف دارم، وَرَق زیرِ وَرَق دارم ۳
سَرَم در چَرخْ کِی گُنجَد؟ که سَر بخشیدهٔ فَضْل است
دِلَم شاد است و میگوید غَمِ رَبِّ الْفَلَق دارم ۴
چو شاخِ بید، اندیشه زِ هر بادی اگر پیچَد
چو بیخِ سِدْرهٔ خَضْرا، اصولِ مُتَّفق دارم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲۴ - بگفتم عذر با دلبر که بیگه بود و ترسیدم
گوهر بعدی:غزل ۱۴۲۶ - چه دانی تو که در باطن، چه شاهی همنشین دارم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
