هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و جدایی سخن میگوید. شاعر از بیخوابی و اندوه ناشی از دوری معشوق مینالد و از عشق به عنوان عاملی که آرامش و خواب را از او گرفته است، یاد میکند. او از یاران خود میخواهد که او را تنها نگذارند و در این شبهای بیخوابی همراه او باشند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و غمانگیز نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر شکل میگیرد.
غزل ۱۴۴۴ - ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم
ای عشق که کردَسْتی تو زیر و زَبَر خوابَم
تا غَرقه شُدهست از تو، در خونِ جِگَر خوابَم ۱
از کانِ شِکَر جَستن، اَنْدَر شبِ آبِسْتن
بُگْداخت در اندیشه، مانندِ شِکَرْ خوابَم ۲
بی لُطفِ وصالِ او، گشتم چو هِلالِ او
تا شب نَبَرَد هرگز در دورِ قَمَر خوابَم ۳
چون شب بِشَود تاری، با این همه بیداری
با عشقْ همیگویم کِی عشق بِبَر خوابَم ۴
چون خوابْ مرا بینَد، بُگُریزد و بِنْشینَد
از من بِرَوَد، آید در شَخصِ دِگَر خوابَم ۵
یاران که چه یاریدم، تنها مَگُذاریدم
چون عشقِ مَلَک بُردهست از چَشمِ بَشَر خوابَم ۶
بِنْشین اگری عاشق، تا صُبح دَمِ صادق
با من که نمیآید تا صُبح و سَحَر خوابَم ۷
تا غَرقه شُدهست از تو، در خونِ جِگَر خوابَم ۱
از کانِ شِکَر جَستن، اَنْدَر شبِ آبِسْتن
بُگْداخت در اندیشه، مانندِ شِکَرْ خوابَم ۲
بی لُطفِ وصالِ او، گشتم چو هِلالِ او
تا شب نَبَرَد هرگز در دورِ قَمَر خوابَم ۳
چون شب بِشَود تاری، با این همه بیداری
با عشقْ همیگویم کِی عشق بِبَر خوابَم ۴
چون خوابْ مرا بینَد، بُگُریزد و بِنْشینَد
از من بِرَوَد، آید در شَخصِ دِگَر خوابَم ۵
یاران که چه یاریدم، تنها مَگُذاریدم
چون عشقِ مَلَک بُردهست از چَشمِ بَشَر خوابَم ۶
بِنْشین اگری عاشق، تا صُبح دَمِ صادق
با من که نمیآید تا صُبح و سَحَر خوابَم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۸۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۴۳ - بشستم تختهٔ هستی، سر عالم، نمیدارم
گوهر بعدی:غزل ۱۴۴۵ - من دلق گرو کردم، عریان خراباتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
