هوش مصنوعی: این متن شعری از بیدل است که به مفاهیمی مانند وهم، حقیقت، عقل و جنون، و طبیعت انسان می‌پردازد. شاعر از زبان استعاری و نمادین برای بیان ناپایداری دنیا، محدودیت‌های ذهن انسان و جستجوی معنا استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم پیچیده فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از زبان استعاری و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۶۶ - هرزه برگردون رساندی وهم بود و هست را

هرزه برگردون رساندی وهم بود و هست را
پشت پایی بود معراج این بنای پست را ۱

بر فضولی ناکجا خواهی دکان ناز چید
جزگشاد و بست جنسی نیست درکف دست را ۲

عمرها شد شورزنجیرازنفس وا می‌کشم
کشور دیوانه مجنون‌کرد بند و بست را ۳

قول وفعل طینت بیباک دررهن خطاست
لغزش پا و زبان دارد تصرف مست را ۴

با همه معدوم از قید توهّم چاره نیست
ماهی بحرکمان هم می‌شناسد شست را ۵

سرمه‌کردم تا قی چشمی به خویشم واکند
فطرت بی‌نورتاکی نیست بیند هست را ۶

بیدل‌ازنازک‌خیالان مشق‌همواری‌خوش‌است
تا نیفشارد تأمل معنی یکدست را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۵ - بیا تا دی‌کنیم امروز فردای قیامت را
گوهر بعدی:غزل ۶۷ - خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.