غزل ۶۷ - خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا

خاکسار تو تپیدن کند آغاز چرا
جرس آبله بیرون دهد آواز چرا ۱

جذب حسنت‌گره از بیضهٔ فولادگشود
دیدهٔ ما به جمال تو نشد باز چرا ۲

گرد ما راکه نشسته‌ست به راه طلبت
به خرامی نتوان‌کرد سرافراز چرا ۳

دل به‌دست تو وما ازتو، دگر مانع‌کیست
خودنمایی نکند آینه آغاز چرا ۴

سیل بنیاد حباب‌ست نظر واکردن
هوش ما هم نشود خانه برانداز چرا ۵

ساز بیتابی دل‌گرنه عروج آهنگ است
نفس از نیم تپش می‌شود آواز چرا ۶

گرنه سازی‌ست یقین رابطهٔ هر بم وزیر
شکوه شد زمزمهٔ طالع ناساز چرا ۷

بی‌نگاهی اگر از عیب و هنر مستغنی‌ست
حیرت آینه دارد لب غماز چرا ۸

آتشی نیست‌که آخر نشود خاکستر
پی انجام نمی‌گیری از آغاز چرا ۹

نیست جز تو خودشکنی دامن اقبال بلند
آخر ای مشت غبار این همه پرواز چرا ۱۰

بیدل آیینهٔ معشوق‌نما در بر تست
این نیازی‌که تو داری نشود ناز چرا ۱۱